dinsdag 2 december 2014

Presentatie eerste vertaling Péguy op 13 december in Tilburg

"Ik ben een zondaar. Ik ben geen heilige. De heiligen zijn onmiddellijk herkenbaar. Ik ben een goede zondaar. Een getuige. Een zondaar die deelneemt aan de zondagsmis in de parochie, een zondaar met de schatten van de goddelijke genade" . Dit was hoe Charles Péguy zichzelf beschreef. Hij was zich ervan bewust dat "niemand zo competent is wat betreft het Christendom als de zondaar. Niemand , behalve de heilige. Sterker nog, ze zijn over het algemeen één en dezelfde persoon. De zondaar en de heilige zijn twee integrerende elementen, bij wijze van spreken, of twee integrerende delen van het mechanisme van het Christendom. Samen, elk essentieel voor het andere".

Op zaterdag 13 december wordt in Tilburg, honderd jaar na zijn dood, voor het eerst de integrale Nederlandse vertaling van een werk van Charles Péguy gepresenteerd (uitgegeven door uitgeverij Betsaida).

Péguys Portaal van het mysterie van de tweede deugd (de tweede 'theologische deugd' is de hoop) is een lange poëtische monoloog waarin God zelf zijn verbazing uitdrukt over bepaalde wonderen in Zijn schepping: de hoop, maar ook het vader- en moederschap, de slaap, en de nacht.
Filosoof Alain Finkielkraut zegt: “Péguy plaatst in het centrum van zijn denken de gebeurtenis. Een gebeurtenis is iets wat van buiten komt. Iets onverwachts. En dat is de hoogste kenmethode”.
Het Portaal (ook wel 'Mysterie van de hoop' genoemd) is het beroemdste en misschien ontroerendste werk van Péguy. 
De presentatie gebeurt door vertaler pastoor Norbert van der Sluis en studentenpastor Michiel Peeters. Fragmenten uit het boek zullen voorgedragen worden door Inno Schutz, van Radio Maria.

Van harte welkom! De toegang is gratis. Na afloop is er gelegenheid het nieuwe boek te kopen.

De CobbenhagenAvonden zijn maandelijks door het studentenpastoraat van de Universiteit van Tilburg, studentenparochie Maranatha en katholieke beweging Gemeenschap en Bevrijding georganiseerde culturele avonden. In de geest van universiteitsstichter Cobbenhagen willen ze academische wereld, christelijk voorstel en regio Tilburg bij elkaar brengen.
De avonden worden gehouden op zaterdagavond om 20.00 uur in studentenkerk Maranatha aan Prof. Cobbenhagenlaan 19 te Tilburg. Na het ‘formele’ gedeelte volgt er een borrel met boekentafel. De avonden zijn vrij toegankelijk. Na afloop wordt er een collecte gehouden.
Op de Prof. Cobbenhagenlaan is ruim gratis parkeergelegenheid. Station Tilburg Universiteit ligt op 10 minuten loopafstand.

woensdag 5 november 2014

15 november in Tilburg: nieuwe film over Gemeenschap en Bevrijding (Comunione e Liberazione) in de wereld



 Op zaterdag 15 november begint een nieuwe serie CobbenhagenAvonden, maandelijks door het studentenpastoraat van de Universiteit van Tilburg, studentenparochie Maranatha en katholieke beweging Gemeenschap en Bevrijding georganiseerde culturele avonden.
In de geest van universiteitsstichter Cobbenhagen willen ze academische wereld, christelijk voorstel en regio Tilburg bij elkaar brengen.
De avonden worden gehouden op zaterdagavond in studentenkerk Maranatha aan Prof. Cobbenhagenlaan 19 te Tilburg. Na het ‘formele’ gedeelte in de kerkzaal volgt er een borrel in de ontmoetingsruimte. De avonden zijn vrij toegankelijk. Na afloop wordt er een collecte gehouden.
Op de Prof. Cobbenhagenlaan is ruim gratis parkeergelegenheid. Station Tilburg Universiteit ligt op 10 minuten loopafstand.

Programma tot en met maart 2015

·        15 november, 20.00 uur. FILM: ‘De mooie weg’
Nederlandse première van een documentaire van Monica Maggioni over de beweging ‘Gemeenschap en Bevrijding’. De film is ondertiteld in het Engels

·        13 december, 20.00 uur. BOEKPRESENTATIE: Péguys ‘Kleine meisje hoop’
Presentatie van de eerste Nederlandse vertaling van het mooiste werk van de Franse socialistisch-katholieke schrijver Charles Péguy (1873-1914), zijn ‘mysterie van de hoop’

·        24 januari 2015, 20.00 uur. LEZING: Het gekke van de quantumfysica
Prof. Carlo Beenakker, hoogleraar theoretische natuurkunde in Leiden, Spinozaprijs-winnaar, komt vertellen over zijn passie. Uiteengezet voor een publiek van ‘leken’

·        21 februari 2015, 20.00 uur. CONCERT: de geest van de spiritual
B.g.v. 150 jaar afschaffing van de slavernij in Amerika, een concert met zgn. ‘negro-spirituals’, bijbels geïnspireerde liederen die aan de basis staan van de popmuziek

·        28 maart 2015, 20.00 uur. MUZIEK: Leonard Bernsteins uitvoering van Mozarts Requiem
Samen kijken en luisteren naar een van de mooiste stukken uit de muziek-geschiedenis. Met inleiding en geprojecteerde tekst met Nederlandse vertaling

Meer informatie: www.cobbenhagenavonden.nl
En via studentenkerk Maranatha: (013) 4675302

maandag 19 mei 2014

“Writing a novel is a terrible experience, during which the hair often falls out and the teeth decay. I'm always irritated by people who imply that writing fiction is an escape from reality. It is a plunge into reality and it's very shocking to the system”

Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat de Amerikaanse schrijfster Flannery O’Connor (1925-1964) overleed. Haar vreemde verhalen (‘Een goede man is moeilijk te vinden’, ‘De kreupelen zullen ons voorgaan’, ‘Dag des oordeels’, ‘Alle dingen die opwaarts gaan komen ergens samen’, ‘Het leven dat u redt kan het uwe zijn’, ‘De kunstnikker’, ‘Nette boerenmensen’), meestal gesitueerd in het Zuiden van de VS, zitten vol harde ironie, vlijmscherp, kurkdroog taalgebruik en groteske maar merkwaardig herkenbare situaties. Vaak wordt een arrogante, burgerlijke moraal door het leven zelf gedwongen tot een zuiverend en pijnlijk, maar bevrijdend realisme. Flannery inspireerde artiesten als Bruce Springsteen, de gebroeders Coen, Quentin Tarantino en Bono.

De komende CobbenhagenAvond - maandelijkse door het Tilburgse studentenpastoraat georganiseerde culturele avonden - zal gewijd zijn aan Flannery. Haar figuur en werk worden gepresenteerd door Tjerk de Reus, een van Nederlands bekendste recensenten van christelijke literatuur.

Tijd en plaats: zaterdag 31 mei, 20.00 uur, studentenkerk Maranatha, Professor Cobbenhagenlaan 19 te Tilburg. De toegang is gratis. Na afloop is er een borrel.

U bent van harte welkom op deze avond!

Meer informatie op www.cobbenhagenavonden.nl

vrijdag 28 maart 2014

Anton de Wit in Tilburg over paus Franciscus

Volgende week zaterdag, 5 april, wordt in studentenkerk Maranatha in Tilburg de tweede CobbenhagenAvond gehouden. Bij gelegenheid van de eerste verjaardag van het pontificaat van paus Franciscus zal Anton de Wit, schrijver en journalist (zelf Tilburgs alumnus) ingaan op het elan van deze 265e opvolger van Petrus.

De avond begint om 20.00 uur precies in de studentenkerk aan Prof. Cobbenhagenlaan 19. Aan de Cobbenhagenlaan is volop parkeergelegenheid. Station 'Tilburg Universiteit' ligt op 5 minuten loopafstand. De toegang is gratis (na afloop is er een collecte). Na de lezing is er gelegenheid tot vragen, en daarna is er een informele borrel met een uitgebreide boekentafel.

Van harte welkom!

Meer informatie op www.cobbenhagenavonden.nl.

Kardinaal Caffarra verheldert even een paar dingen

Het Katholiek Nieuwsblad publiceert een door Umberto Barelli gemaakte Nederlandse vertaling van een boeiend interview met kardinaal Caffarra van Bologna in Il Foglio van 15 maart jl. De moeite van het lezen waard.

zondag 23 februari 2014

"De Levenseindekliniek zegt tegen mensen: 'Jij mag wel dood.' Als medemens, arts, collega of buur hoor je te zeggen: 'Ik wil dat jij blijft leven. Er is hoop voor jou, en ik zal je helpen'"

Mooi en waar artikel van Renée Braams in de Volkskrant.

Probleem is natuurlijk: waar vinden we de energie om te blijven zeggen wat we "horen" te zeggen?
Zonder Christus is de naastenliefde blijvend in groot gevaar, zegt Romani Guardini.

vrijdag 21 februari 2014

Het drama van de kathedralenbouwer: groots katholiek literair werk in het Nederlands gepubliceerd

De boodschap aan Maria is objectief beschouwd één van de grootste werken die in de twintigste eeuw geschreven zijn. Het heeft weinig aandacht gekregen, omdat het niet begrepen werd. Toch is in dit werk heel de genialiteit van het katholieke christendom samengebald. [...]
“Het is niet aan de steen zijn plaats te kiezen, maar aan de Meester van het Werk die hem heeft gekozen”, zegt Pierre de Craon [...] – die als kathedralenbouwer goed weet waar de stenen geplaatst moeten worden. [...]
Pierre de Craon is het personage dat volledig uitdrukt wat de mens is, uitdrukking geeft aan het menselijk ‘ik’. Hij is het genie, de architect, degene die schept voor allen, die een wereld realiseert waar allen één zijn, gericht op het ideaal en vol wederzijdse hulp. Hij is de bouwer van kathedralen, die het grootste symbool zijn van de eenheid van het volk.
Want genie is wie uitdrukking geeft aan zijn volk. Door op uitzonderlijke wijze zijn volk tot uitdrukking te brengen, roept en verenigt hij het. Het genie heeft van nature de functie van eenheid onder de mensen. Op welk terrein het zich ook uitdrukt, het heeft de functie van samenbrengen en eenheid. Juist omdat het geniaal is en allen uitdrukt, heeft het genie een absolute gevoeligheid voor de oproep van schoonheid, gerechtigheid en nut die de werkelijkheid ons op mysterieuze wijze doet.
“De vrede: wie haar kent, weet dat de vreugde en de pijn er een zelfde deel aan hebben. Mijn vrouw is dood. Violaine is dood. En zo is het goed”. “Is het doel van het leven soms te leven? [...] Niet te leven, maar te sterven, [...] en lachend te geven wat we hebben! Daar is de vreugde, daar de vrijheid, daar de genade, daar de eeuwige jeugd!” “En waarom zichzelf kwellen als het eenvoudig is te gehoorzamen?” [...]
Deze pagina’s bevatten het ideaal van alles. Hun thema is de liefde, dat wil zeggen: het eigen zijn opvatten in functie van het totale plan. Het plan heeft een naam, is een mens, Christus: ons leven opvatten als functie van Hem, door de brandende pijn heen, door een buitengewone impuls tot edelmoedigheid heen, en door de gewoonheid van de dagelijkse gehoorzaamheid. Het alternatief is de kleinmoedigheid en de bekrompenheid.
Elke dag moeten we kiezen tussen deze twee wortels: ofwel de wortel van Anne Vercors ofwel de wortel van Elisabeth (Uit de inleiding van Luigi Giussani op De Boodschap aan Maria).
Begin Carnaval dit jaar een paar uur later en kom op zaterdagavond 1 maart naar de presentatie van dit nieuwe boek, door de kleinzoon van de auteur, tijdens de eerste CobbenhagenAvond in Tilburg!

dinsdag 4 februari 2014

'Avonden aan de Aa' naar Tilburg: eerste 'CobbenhagenAvond' gewijd aan Paul Claudel

Van najaar 2011 tot voorjaar 2013 organiseerde de kerkelijke beweging Gemeenschap en Bevrijding i.s.m. parochie H. Maria en H. Johannes te 's-Hertogenbosch 'Avonden aan de Aa': maandelijkse culturele bijeenkomsten om kennis te maken met grote figuren uit muziek, politiek, literatuur, wier leven en creativiteit door de ontmoeting met Christus veranderd zijn.
Vanaf maart worden deze avonden voortgezet in Tilburg, in studentenparochie Maranatha. De opzet is dezelfde als in 's-Hertogenbosch. Er is meer parkeerruimte voor de deur en het gebouw ligt op 5 minuten lopen van station Tilburg Universiteit.
U bent van harte uitgenodigd op 1 maart om 20.00 uur aan de Prof. Cobbenhagenlaan 19 te Tilburg. De toegang is vrij. Na afloop is er een drankje en een boekentafel.

Meer informatie op www.cobbenhagenavonden.nl.

dinsdag 31 december 2013

De heruitvinding van het warme water (25)

Ter afsluiting van het jaar, een 'heruitvindinkje': Michael van der Galien bespreekt op De Dagelijkse Standaard een column van psycholoog Jeffrey Wijnberg gisteren in De Telegraaf.
Over monogamie, en hoe natuurlijk dat is voor de mens.

Punt is dat wat voor de mens natuurlijk is, niet gelijk staat aan wat voor hem instinctief is (zoals bij dieren); de mens is van nature niet alleen instinct maar ook verstand en vrijheid, en moet die laatste gebruiken om natuurlijk te kunnen leven.

We herinneren aan wat B16 precies 5 jaar geleden zei over een 'ecologie van de mens':
Omdat het scheppingsgeloof wezenlijk deel uitmaakt van het christelijke Credo, kan en mag de Kerk niet volstaan met alleen het brengen van de heilsboodschap. Zij draagt verantwoordelijkheid voor de schepping en moet deze ook openlijk laten gelden. Zij moet daarbij niet alleen de aarde, het water en de lucht als scheppingsgaven voor allen verdedigen. Zij moet ook de mens tegen zelfvernietiging beschermen. Er moet dus iets zijn als een ecologie van de mens die op een juiste wijze begrepen wordt. Het is geen achterhaalde metafysica als de Kerk spreekt over de natuur van de mens als man en vrouw en respect eist voor deze scheppingsorde. Niet naar de stem van God luisteren, die zich in de taal van de schepping uit, zal leiden tot zelfvernietiging van de mens en daarmee van Gods eigen werk.
Wat vaak met de term "gender" wordt aangegeven en bedoeld, leidt uiteindelijk tot de zelfemancipatie van de mens los van de schepping en van de Schepper. De mens wil zichzelf scheppen en zich uitsluitend en alleen bemoeien met wat hem betreft. Maar zo leeft hij tegen de waarheid in, tegen de Scheppergeest. De regenwouden verdienen zonder meer onze inzet tot bescherming ervan, maar niet minder verdient de mens als schepsel onze bescherming, omdat in hem een boodschap is geschreven, die op geen enkele manier de vrijheid van de mens vermindert, maar die juist vooronderstelt. Grote theologen vanuit de scholastiek hebben het huwelijk, de levenslange verbinding van man en vrouw als een scheppingssacrament beschreven, dat de Schepper zelf heeft gesticht en dat Christus dan - zonder de boodschap van de schepping te wijzigen - in de heilsgeschiedenis als Sacrament van het Nieuwe Verbond opgenomen heeft. Tot de verkondigingstaak van de Kerk behoort het getuigenis te geven van Scheppergeest in de natuur als geheel en juist ook de natuur van de mens als beeld van God. Daarom ook moet men de Encycliek Humanae vitae opnieuw lezen: Paus Paulus VI ging het er daarbij om de liefde tegen seksualiteit als consumptiegoed, de toekomst tegen de exclusieve claims van de huidige tijd en de natuur van de mens tegen haar manipulatie te verdedigen.

donderdag 19 december 2013

"Een gezicht dat niet verward kan worden met andere gezichten of ideologieën"

SGP en CU [stellen] zich nobel [op], dwars tegen het eigenbelang in. Ze werken in feite mee aan de creatie van een samenleving die hen en alles wat hun lief en dierbaar is, buiten spel zal zetten. Maar dan kunnen ze de arena wel niet met de borst vooruit, maar toch met opgeheven hoofd verlaten.
Aldus de sarcastische conclusie van een stuk van Bart Jan Spruyt over de steun aan het kabinet door CU en SGP (althans we nemen toch aan dat "nobel" en "opgeheven hoofd" sarcastisch bedoeld zijn, en geen serieus tribuut aan de bizarre (protestants?-)kantiaanse misvatting dat plicht en eigen geluk van elkaar losstaande categorieën zijn!). Want het werkelijke eigenbelang valt samen met het werkelijke algemene belang.

En hoe weten we wat werkelijk in het algemene èn ons persoonlijke belang is? Aangezien we onszelf niet bedacht hebben, zullen we moeten kijken naar wat het Mysterie-dat-ons-maakt zegt.
Sinds gebeurd is en wij gehoord en aanvaard hebben wat we met Kerstmis vieren, moet onze politiek dus niet links of rechts zijn, maar christelijk:
We weten wat het betekent militant van een partij te zijn. Ik geloof dat als iemand liberaal is, hij geen christen is; dat als hij marxist is, hij geen christen is. Wel kan een christen enkele marxistische of enkele liberale instrumenten gebruiken. Maar het subject is één en ideologie is uit haar aard globaal. Daarom geloof ik dat je geen christen kunt zijn en tegelijkertijd een ideologie hebben. [... De marxist heeft een bepaalde opvatting van de wereld en de geschiedenis die niet christelijk is; evenzo de liberaal. Toch kunnen christenen] samenwerken met iedereen, zonder zich over te leveren aan enige ideologie. [De kerkgemeenschap is dan ook aanwezig in de samenleving en in de geschiedenis met] een gezicht dat niet verward kan worden met andere gezichten of ideologieën. (L. Giussani in: Alberto Savorana, Vita di don Giussani, uitg. Rizzoli, Milaan 2013, p. 497).

dinsdag 10 december 2013

Carrón vertelt over zijn ontmoeting met paus Franciscus

Julián Carrón, leider van de kerkelijke beweging Gemeenschap en Bevrijding, is recentelijk door paus Franciscus ontvangen in privé-audiëntie. In deze brief vertelt hij over de ontmoeting.

vrijdag 1 november 2013

Sociale fobie

Artikel van Gerhard Hormann in de Volkskrant van vanochtend. In een tijd waarin echte zekerheid nauwelijks meer voorkomt (terwijl ons hart die wel nodig heeft), wordt borstklopperij een deugd en verlegenheid een ziekte.

zaterdag 26 oktober 2013

Tussen neus en lippen door

Ware zinnetjes in een stukje vandaag in de Volkskrant (waar verder het nodige op af te dingen valt):
Als tegenpool [van religieus obscurantisme] noemt ze abt Georges Lemaître (1894-1966), een Belgische kanunnik, tevens astronoom, wiskundige en natuurkundige, van 1960 tot 1966 voorzitter van de Pauselijke Academie voor de Wetenschappen. Lemaître is de grondlegger van de oerknaltheorie. 'Hij noemde dat de theorie van het 'primitief atoom'. Het woord 'primitief' kan godsdienstig worden uitgelegd. De toenmalige paus, Pius XII, zei: het is een theorie die au fond strookt met de geest van de kerk.'

woensdag 11 september 2013

"De waarheid is een relatie"

Vandaag op de voorpagina van de Italiaanse krant La Repubblica een lange ingezonden brief van paus Franciscus "aan wie niet gelooft". Hier de Italiaanse tekst. Wie gaat 'm vertalen?

zondag 8 september 2013

There is a Society in the world...

''As it was in the beginning, is now and ever shall be." The world, as well as Jesus Christ, is the same yesterday, to-day and for ever. There is a Society in the world in which Jesus Christ dwells perpetually; and this Society, like Jesus Christ, is at once Divine and human. This Society, then, the Catholic Church, is ceaselessly engaged in both Divine and human works; and, like Jesus Christ Himself (and like every activity for good), meets with amazing ingratitude. Once more in our own day — as in England three centuries ago, in Rome sixteen centuries ago — this Society is in the act of being crucified by those whose relief and salvation it is her one desire to bring about. It is, in fact, a condition of things which must be perpetual so long as the world remains what it is; though this period or that may exhibit the fact more startlingly.
It is impossible to say that men do not know, at least in part, what it is that they do. They know that the whole of European civilization rests upon Catholic foundations — that the Church fed the hungry, taught the ignorant, befriended the outcast, and made life tolerable to the sufferers, centuries before the State dreamed of doing so, before, indeed, there was anything that could be called a State, to do so. They know that she has been the mother of ideals, of the noblest art and the purest beauty. They use to-day, in every country of Europe, for secular or semi-sacred purposes, buildings which she raised for her own worship of her God. They know that the morals of men find their only ultimate sanction in her teaching — that where dogma goes down, crime goes up. And here, again, the only charge against her is that she is no friend to Caesar — no friend, that is, to any system that seeks to organize society apart from God.
But, thank God! Divine Charity can still plead for men that they do not know the full horror of what they do, that they still think that to cripple and torture the Church of God is to do God service. For they do not know that she is His Darling, and the Bride of His Son; that she is the Eternal City coming down from God out of heaven; that, further, in these very sufferings of hers, she is accomplishing and applying Divine Atonement for the sins of those who crucify her.
They know that they are outraging human justice, that they are dealing with a world-wide community in a manner in which they dare not deal with any nation; that they are severing the branch which supports themselves. But they do not know that in this instance human justice is a Divine Right; that in this instance a Society is a Body which incorporates, not the lives of men, but the Incarnate Life of God; that they are slaying, not a Prophet or a Servant, but an Only-Begotten Son.
This prayer, then, is one which we can take upon our own lips... We have abused the French Republic and the Portuguese revolutionists, and the Italian Freemasons, and the Spanish anarchists, and the Irish Orangemen long enough. In the very point of our agony we must learn to pray. Forgive them, for they know not what they do. (R.H. Benson, The Friendship of Christ)

woensdag 4 september 2013

Vrede!

In receiving Pope Francis’ dramatic appeal for peace in Syria, Fr. Julián Carrón, President of the Fraternity of Communion and Liberation, stated:
The Pope appeals to the need for peace that nestles in the heart of every man in order to launch a dramatic call for peace in Syria; at the same time, he offers a criterion for approaching conflict: it is never the use of violence that brings peace, but encounter and negotiation. We will be able to reach a peaceful solution only if we all look at the other not as an enemy to eliminate, but as a brother: ‘it is neither a culture of confrontation nor a culture of conflict which builds harmony within and between peoples, but rather a culture of encounter and a culture of dialogue; this is the only way to peace.’ We embrace this urgent invitation of the Pope’s and we sustain his cry—‘Never again war!
An appeal which arises from deep within me!’—uniting ourselves to his prayer with the offering of our days, while we wait to participate with all of our brothers and sisters, and men and women of good will, in the great day of fasting and prayer set for Saturday, September 7th in Rome, adhering to the initiatives of the dioceses around the world.

CL Press Office

Milan, September 2, 2013

woensdag 21 augustus 2013

donderdag 1 augustus 2013

"Mijn standpunt is dat van de Kerk. Ik ben een zoon van de Kerk!"

Laten we hopen dat het onvolprezen rkdocumenten.nl snel komt met een vertaling van de prachtige persconferentie van F1 in het vliegtuig van Rio naar Rome.

woensdag 24 juli 2013

Ontzettend lui

Zo duidt Willem Jan Hilderink op De Dagelijkse Standaard heel terecht het oordeel dat de gemiddelde Nederlander klaarheeft over de honderdduizenden WJD'ers in Rio.